W wersji zasadniczej Leksykon jest w środku czarno-biały i ma miękką okładkę (ma też na końcu kolorową wkładkę). Ale dla miłośników kolekcjonerskich wydań udało się przygotować publikację w całości w kolorze i w twardej oprawie. Należy jednak pamiętać, że nakład tej wersji jest dość ograniczony.
Ze wstępu Adama Ruska: Leksykon... może służyć pomocą zarówno czytelnikom młodym, którzy urodzili się w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku bądź później i opowieści o pierwszych łódzkich spotkaniach komiksowych twórców i miłośników gatunku są dla nich niczym bajania o żelaznym wilku, jak i tym starszym, nieco już omszałym, którzy z rozczuleniem przypomną sobie atmosferę, nagrodzonych artystów i gości odległych w czasie konwentów. Artykuły hasłowe, o zróżnicowanej objętości, uszeregowane są w porządku alfabetycznym i dotyczą zarówno osób realnie istniejących (twórców, animatorów, dziennikarzy), jak i ważnych bohaterów łódzkich serii komiksowych, tytułów prasowych, projektów twórczych, instytucji (formalnych i nieformalnych, w tym oficyn komiksowych, grup artystycznych), nagród, a także organizowanych w „polskim Manchesterze” imprez o znaczeniu krajowym czy międzynarodowym.
Leksykon komiksu łódzkiego na papierze to jedno, ale zgodnie z założeniami projektu powstała też jego wersja cyfrowa. Znaleźć go można w wersji PDF, klikając tutaj.
Zadanie „Leksykon komiksu łódzkiego – publikacja książkowa oraz e-book” jest realizowane dzięki dofinansowaniu z budżetu Miasta Łodzi.
Spieszę z doskonałą wiadomością! Leksykon komiksu łódzkiego ukazuje się w wersji drukowanej! Udało się to osiągnąć dzięki dotacji pozyskanej z budżetu Miasta Łodzi przez Stowarzyszenie Twórców "Contur" oraz owocnej współpracy z Wydawnictwem Kurc.
W leksykonie na 188 stronach znalazło się ponad 150 haseł, dziesiątki zdjęć i ilustracji oraz kolorowa wkładka. Pomocą merytoryczną wsparł autora Adam Rusek, który napisał także wstęp do publikacji. Fotografię znajdującą się na okładce wykonała Katarzyna Świętochowska. W wydanie leksykonu zaangażowani byli także Bartosz Kurc, Jarosław Ejsymont, raraku.pl oraz koordynatorka projektu Katarzyna Tośta. Publikacja ukazała się w serii KOMIKSoTEKA.
Zadanie „Leksykon komiksu łódzkiego – publikacja książkowa oraz e-book” jest realizowane dzięki dofinansowaniu z budżetu Miasta Łodzi.
Sto haseł zawartych w publikacji zostało zrealizowanych w 2022 roku w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Andrzej Sobieraj (zm. w grudniu 2019) – w latach 1991-2004 był kierownikiem Ośrodka ds. Ruchu Społeczno-Kulturalnego Łódzkiego Domu Kultury (wcześniej m.in. kierował Łaskim Domem Kultury). Z jego inicjatywy w ŁDK powstało i odbywało się wiele imprez, m.in. Dni Morza i Festiwal Gór. Jednak dla środowiska komiksowego najważniejszy był fakt, że to właśnie pod skrzydła Andrzeja Sobieraja w 1991 roku trafiła grupa zapaleńców - skupiona w nieformalnej jeszcze wtedy grupie Contur - z pomysłem zorganizowania konwentu poświęconego historiom obrazkowym. Świeżo upieczony pracownik ŁDK podchwycił pomysł i jeszcze tego samego roku, we wrześniu odbył się II Ogólnopolski Konwent Twórców Komiksu (pierwsza edycja imprezy jak powszechnie wiadomo, miała miejsce w lutym 1991 roku w Kielcach), zorganizowany przez Andrzeja Sobieraja, „conturowców” i Witolda Idczaka. Andrzej Sobieraj szefował OKTK do odejścia na emeryturę w 2004 roku. Jego miejsce – zarówno na stanowisku kierownika w ŁDK, jak i dyrektora MFK (w międzyczasie OKTK zmienił nazwę na Międzynarodowy Festiwal Komiksu) zajął Adam Radoń. Andrzej Sobieraj – jak sam mówił – był zakochany w morzu i górach oraz muzyce jazzowej, a praca w kulturze sprawiała mu ogromną satysfakcję.
Rafał „Biskup” Zieliński (rocznik 1972) – antykwariusz, miłośnik komiksu i muzyki. Przez trzy lata prowadził księgarnię i antykwariat w Łódzkim Centrum Komiksu przy ul. Piotrkowskiej 28 (później stacjonarnie skupował i sprzedawał komiksy, książki oraz płyty m.in. przy ul. Więckowskiego 8 i Piotrkowskiej 146). Ze swoim stoiskiem odwiedza sporą część imprez komiksowych w Polsce, a na pewno co roku można spotkać go na Międzynarodowym Festiwalu Komiksu i Gier (w ostatnich latach zazwyczaj z lewej strony głównego wejścia do Atlas Areny). Rafał prowadzi też internetowy sklep-komiksowy.pl (pod jego szyldem wydał m.in. komiksy Michała Arkusińskiego zatytułowane „Von Schloh” i „Arbeit”). Jest częstym bywalcem giełd z płytami winylowymi, a od pierwszej połowy lat 90. zaangażowany jest w ruch fanów angielskiej grupy Depeche Mode.
Wicek i Wacek - seria komiksowa ukazująca się w okresie powojennym w łódzkim „Experssie Ilustrowanym”. Autorami cyklu o przygodach tytułowych bohaterów byli Adam Ochocki (dziennikarz, pisarz, scenarzysta) oraz rysownik Wacław Drozdowski. Wicek i Wacek wzorowani byli na bohaterach duńskiej animacji „Pat i Patachon”, których rysunkowe przygody ukazywały się w „Expressie” przed II wojną światową (spora część odcinków wyszła wówczas spod ręki Drozdowskiego).
Pierwszy odcinek „Wicka i Wacka” ukazał się w styczniu 1946 roku, w drugim numerze reaktywowanego po wojnie „Expressu”. Perypetie dwóch urwisów ukazywały się codzienne w formie czterokadrowych pasków podpisanych dialogami. Akcję pierwszych odcinków autorzy umieścili w okresie II wojny światowej. Bohaterowie na wszelkie sposoby uprzykrzają życie hitlerowcom, a dynamiczna fabuła rzuca ich w różne rejony Niemiec (a nawet do Hiszpanii). Kolejne części działy się już w czasach powojennych – Wicek i Wacek osiedli na łódzkim Widzewie przy ul. Antoniewskiej 16, bynajmniej nie rezygnując ze swojego awanturniczego życia. Nie da się ukryć, że z czasem ich przygody zaczęto też wykorzystywać do celów propagandowych (nasi bohaterowie walczyli z wrogami socjalistycznego postępu, głosowali w wyborach zgodnie z linią partii, a także – rezygnując z zawadiackiego trybu życia – zostawali niepijącymi przodownikami pracy). Po śmierci Wacława Drozdowskiego w 1951 roku stroną rysunkową serii zajęli się Stanisław Gratkowski i Jerzy Jankowski. O scenariusz nadal dbał Adam Ochocki, który m.in. wysłał Wicka i Wacka do Stanów Zjednoczonych (pokazując fatalny wizerunek wrogiego ówczesnemu ustrojowi Polski kraju). Na łamach „Expressu Ilustrowanego” przygody Wicka i Wacka ukazywały się przez niemal 7,5 roku i była to najdłużej publikowana seria prasowa w tamtych czasach w Polsce.
ŁCK zostało otwarte 11 czerwca
2013 roku. W uroczystości wziął udział premier Walonii-Brukseli Rudy Demotte. Centrum
pełniło wiele różnych funkcji. W lokalu przy ul. Piotrkowskiej działa czytelnia
z kilkoma tysiącami woluminów w językach polskim, francuskim, angielskim i
innymi (w większości podarowanych przez wydawnictwo Egmont Polska). Była tam
też księgarnia i antykwariat (prowadzone przez Rafała "Biskupa" Zielińskiego) oraz galeria, w której pokazywane były prace
twórców komiksu, ilustracji, grafiki i dziedzin im pokrewnych. W ŁCK mieściło
się biuro zajmujące się organizacją wielu przedsięwzięć, w tym najważniejszego
– Międzynarodowego Festiwalu Komiksu i Gier w Łodzi. Zespół ŁCK odpowiedzialny był
też za międzynarodowe warsztaty komiksowe City Stories, podczas których autorzy
z Polski i zaproszonych krajów tworzyli historie obrazkowe o Łodzi; organizację
wystaw komiksowych w kraju i za granicą, warsztatów, spotkań autorskich,
premier albumów, prezentacji, paneli dyskusyjnych oraz włączał się w projekty,
w których komiks jest narzędziem informacji i edukacji. Łódzkie Centrum Komiksu
działało do początku 2016 roku, gdy jego zespół stał się Wydziałem Centrum
Komiksu i Narracji Interaktywnej EC1 Łódź.
